من درونگرا هستم.دوست ندارم غیرضروری حرف بزنم . دوست ندارم پای حرفی های تموم نشدنی بچه ها در مورد دوس پسراشون بشینم.اهل ارتباط اجتماعی و ارتباط صمیمانه در تعداد زیاد نیستم. دیگه وانمود بسه !بسه!بسه!جوری شده که دهن باز می کنم و اضافه حرف می زنم تا اجتماعی و غیرمنزوی به نظر برسم ولی بعد شروع می کنم به خودتحلیلگری و ملامت کردن خودم که چرا اینو گفتم و ضایع شدم و جلف و سبک به نظر رسیدم! همین طورم شده!
برچسب:
نویسنده: سینا رضوانی